چگونه یک لاستیک زمستانی واقعی را بشناسید و چه زمانی فرسوده شده است.
بر اساس TSFS 2009:19 3 § لاستیک زمستانی روی خودرو باید نماد 3PMSF، کوهی با سه قله و یک دانهٔ برف در آن، داشته باشد یا میخدار باشد. (نشانهٔ سومی به نام POR برای لاستیکهای آفرود است و روی خودروی معمولی با آن روبهرو نمیشوید.) نشانهٔ قدیمیتر M+S دیگر بهتنهایی کافی نیست. لاستیکهایی که فقط M+S دارند تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ روی خودرو مجاز بودند. از ۱ دسامبر ۲۰۲۴ اصلاً لاستیک زمستانی به شمار نمیآیند. تفاوت دیگر دربارهٔ کیفیت نیست، دربارهٔ قانونی بودن است. چرا این دو فرق دارند: 3PMSF گواهی میدهد که لاستیک آزمون عملکرد زمستانی را گذرانده است. M+S همواره تنها توصیف خودِ سازنده از نقش آج بوده، بدون هیچ آزمونی پشت آن.
بر اساس TSFS 2009:19 4 § هیچ لاستیکی نباید در ۷۵ درصد میانی آج بیش از حدِ ۱٫۶ میلیمتر ساییده شود. این کفِ مجاز است، در تمام سال. بر اساس 5 §، در بازهٔ ۱ دسامبر تا ۳۱ مارس در شرایط زمستانی جاده، لاستیکهای خودرو و تریلر آن باید دستکم ۳ میلیمتر داشته باشند. این دو را دو قاعدهٔ جدا بخوانید. ۳ میلیمتر ویژگی لاستیک زمستانی نیست، چیزی است که قانون از هر لاستیکی که نصب شده، در آن بازه و در شرایط زمستانی، میخواهد. شاخصهای سایش درون شیارها سریعترین راه بررسیاند.
ترکیب لاستیکی پیر میشود. حتی با آج کافی، لاستیک پس از ۶-۸ سال چسبندگی خود را در هوای سرد از دست میدهد. کد DOT روی لاستیک را بررسی کنید، چهار رقم آخر هفته + سال تولید است.
فشار لاستیک حدود ۰٫۱ بار به ازای هر کاهش ۱۰ درجه سانتیگراد افت میکند. حداقل ماهانه یک بار در زمستان بررسی کنید، فشار کم به معنای چسبندگی بدتر و مصرف سوخت بیشتر است.