چراغهای خطر (مثلث قرمز)
با دکمۀ مثلث قرمز فعال میشود، همه چهار راهنما همزمان چشمک میزنند. برای استفاده کنید: خرابی در جاده، تصادف، صف جلو (برای هشدار ترافیک پشت). برای پارک در منطقۀ ممنوع استفاده نکنید، اجازۀ توقف در آنجا نمیدهد.
چراغهای خطر، دفراست، ترمز دستی، چراغ مهشکن و حالتهای نور جلو — هر کنترل چه میکند.


با دکمۀ مثلث قرمز فعال میشود، همه چهار راهنما همزمان چشمک میزنند. برای استفاده کنید: خرابی در جاده، تصادف، صف جلو (برای هشدار ترافیک پشت). برای پارک در منطقۀ ممنوع استفاده نکنید، اجازۀ توقف در آنجا نمیدهد.
جلو: هوای گرم به سمت شیشه جلو هدایت میشود. عقب: سیمهای گرمایی الکتریکی نازک در شیشه تعبیه شده (بهصورت خطوط افقی قابل مشاهده). دفراست عقب انرژی زیادی میکشد، به محض تمیز شدن پنجره خاموش کنید تا بار باتری کم شود، بهویژه در سفرهای کوتاه.
رانندگی با ترمز دستی، حتی جزئی، درگیر باعث گرم شدن سریع ترمز میشود. میتواند دیسکترمز را تاب دهد، لنتها را نابود کند و خطر آتشسوزی ایجاد کند. برخی خودروها بالای سرعت معینی هشدار صوتی دارند، به آن گوش دهید.
جلو: میتواند در مه، باران شدید، یا برف شدید که دید را جداً محدود میکند استفاده شود. عقب: فقط در دید بسیار ضعیف (< ۵۰ متر) قابل استفاده. مهشکن عقب رانندگان پشت را خیره میکند، به محض بهبود دید خاموش کنید.
پرتوی پایین: به سمت پایین نشانهرفت تا ترافیک روبروی شما کور نشود. در تاریکی و دید کم استفاده کنید. بسیاری از خودروهای جدیدتر حتی در طول روز بهطور خودکار به پرتوی پایین تغییر میدهند. پرتوی اصلی: برد بسیار بیشتری میدهد اما دیگران را بسیار کور میکند. در زمان مناسب قبل از رویارویی با ترافیک روبروی یا نزدیک شدن به خودرویی جلوتر، پرتوی را پایین بیاورید. فاصله را بر اساس دید، سرعت و شرایط جاده قضاوت کنید، اگر کسی را کور کردید، شما دیر پایین آوردید، بدون توجه به فاصله دقیق.